BachPlus op vocale schattenjacht
Jeanette Vergouwen-de Caluwe
Het Toonmoment van BachPlusKlas in de Sint Bavokerk in Aardenburg was meer dan interessant. De coaches Patrick Beuckels, Amaryllis Dieltiens, Ilse Eerens en Bart Naessens hebben een Titanen arbeid verricht tijdens de periode vóór het concert, dat zondag 8 maart 2026 plaatsvond.
Tien jonge vocalisten uit verschillende landen (Portugal, Tsjechië, Frankrijk, Zuid-Korea, Australië, Zwitserland en België) volgden de ‘masterclasses’ en probeerden de grootheid en de diepgang van de muziek van J.S. Bach te doorgronden.
De instrumentale musici: Ortwin Lowyck (barokviool), Patrick Beuckels (traverso) en Bart Naessens (klavecimbel) hadden de orkestpartituren herschreven voor de bezetting van deze drie instrumenten. Dit was een huzarenstukje en pakte wonderschoon uit, temeer omdat nu de obligate partijen extra uitkwamen.
Het publiek kreeg een bonte mengeling van Bach aria’s uit verschillende cantates en Passionen van Bach te horen. Tussendoor werd door Beuckels en Naessens de Sonate in e BWV 1034 voor traverso en BC gespeeld. Knap samenspel met een uitgekiende frasering. En Lowyck vertolkte samen met Naessens het gevoelige Andante uit de sonate in b BWV 1014.
De 10 vocalisten: 4 sopranen, 1 countertenor, 1 tenor, 1 bas, 2 alten en 1 mezzo/alt moeten hun carrière nog uitbouwen. Zeven van hen studeren nog aan het conservatorium.
BachPlus verdient dus een pluim omdat door dit Toonmoment de musici de kans krijgen om voor een groter publiek op te treden. En ja, dat vergt toch wel iets van de zenuwen. Dat was soms te merken bij de verschillende optredens. Dat uitte zich in de tempokeuze, die soms gevaarlijk snel was, de niet echt correcte ademondersteuning en het gebrek aan frasering en dramatiek. Natuurlijk dat is iets wat groeit naarmate de musicus vaker optreedt.
Laat ik het anders zeggen: deze musici zijn jong, dan mag je jeugdigheid verwachten en overtuiging. Toch hoorde ik vaak spanning, heel normaal, maar het heeft wel een minder positief effect op de interpretatie. Muziek maken is fijn, het geeft vreugde en ontspanning. Dat vereist wel dat je los van de partituur zingt, dus boven de partituur staat. Pas als je de muziek volledig doorgrond hebt kun je ontspannen zingen en ook aandacht besteden aan de juiste fiorituren (versieringen). Het eist durf en technisch kunnen om dit volledig te beheersen. Je kunt en mag niet eisen dat jonge zangers dit al kunnen. Bij de meesten was te horen dat dit van binnen al rijpt. Sommigen blonken uit en overtuigden. Anderen zetten een goede prestatie neer.
Samen zorgden ze voor een aangename muzikale middag waar het publiek van genoot. Ik ben benieuwd hoe de schatgravers van BachPlus in de komende jaren gebruik zullen maken van de talenten die ze hebben ontdekt. En ik ben vooral benieuwd naar de resultaten over een paar jaar. Deze jonge vocalisten bezitten in ieder geval liefde voor muziek en de wil om zich verder te ontwikkelen.
Solistisch zingen is al een opgave, maar om het concert af te sluiten met delen uit het vijfstemmig rouwmotet Jesu meine Freude in een niet homogene bezetting is een waagstuk. De balans was niet perfect, maar het tiental overtuigde vanwege de grote inzet en het enthousiasme die doorklonken in het openings- en slotkoraal en het vierstemmige Gute Nacht.
Ik wens Sofia Galvao, Vincent Weymann, Erika Tandiono, Katerina Blizkovská, Andreas Vroman, Bianca Alves, Eva La Rocca, Youkyung Song, Lea Badillo, en Warren Kempf (in volgorde van optreden) een zonnige en stralende muzikale toekomst toe.